Pure poëzie

Van Leo Copers (°1947) kocht ik ooit het meest efemere werk dat men zich kan voorstellen: adem. En dan nog niet eens de adem van de kunstenaar.
Copers was toen reeds bekend omwille van zijn indrukwekkende kunst. Vaak spectaculaire werken waarin een zeis of een gasfles voorkwam, of glasscherven of een machinegeweer. Gevaarlijk werk, dus. Maar nooit ontbrak de poëzie: de zeis zweefde in de ruimte rond, ketste tegen een vloer waarop een hoopje kleurrijke pigmenten ons eraan herinnerde hoe vluchtig alle mooie dingen zijn. Met glasscherven maakte hij grote, elegante siervazen, het gas stak een vijver of de zee in brand. Altijd spectaculair en mooi, maar nooit goedkope effectenjagerij. U hoort het, ik ben een fan.
Ook zijn ironie kon ik best smaken. Zo creëerde hij een begraafplaats voor musea, schilderde hij een zelfportret van van Gogh waarvan de fluokleuren enkel onder een blacklight zichtbaar zijn, of stak hij muziekinstrumenten en meubilair à la Magritte in brand voor een film. Een lege hoek van de museumzaal werd heldhaftig verdedigd door een mitrailleuse achter zandzakjes (dát werk vond dan weer zijn evenknie in gelijkaardig gestapelde goudstaven…).

begrafenis van René Magritte
Beeld uit de film “Begrafenis van René Magritte” (Leo Copers, 1971)

Terug naar het begin: adem dus. Het zat zo: in een mooi linnen foedraal had de kunstenaar, naast een monografie, ook een box gestoken met daarin een aan beide zijden gegraveerde glasplaat. De Griekse tekst werd slechts even zichtbaar door het glas te bewasemen. Adem/Lucht stond er, maar je kon beide woorden uiteraard nooit samen zien. Pure poëzie!

In het SMAK brengen ze nu een tentoonstelling rond de ‘gevaarlijke’ werken van Leo Copers. Meer bepaald de periode 1969-1974 komt hier aan bod. Misschien een wat korte tijdspanne? Tenslotte werkt Copers al meer dan een halve eeuw aan een oeuvre van schilderijen, beelden, installaties en performances. Alleszins een must-see.

Is het ongewilde ironie? Het Gentse museum organiseert ook een rondleiding voor blinden en slechtzienden. En dat voor de expo van een kunstenaar die als performance ooit een rondleiding gaf in een pikdonker museum, met een blinde als gids! (in de verte klinkt een sardonisch lachje.)

Leo Copers | 1969-1974
S.M.A.K.  Gent
Van 2 juni tot 2 september 2018

Yves

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s