De merels zijn terug

’s Ochtends worden we weer wakker met dat heerlijke gezang van allerlei vogels. De merels steken er met kop en vleugels bovenuit door hun toonrijke deun. Het is nochtans bang afwachten geweest.

Vorig jaar vielen ze met hopen dood neer. Eén of andere ziekte decimeerde de merelpopulatie. Ze waren niet te redden. Eentje zat er een hele dag zielig dood te gaan, vlak naast mijn tuinbank. Hij piepte een bijna onhoorbaar piepje en legde na enkele uren het kopje neer. Voor altijd. Mijn vriend groef een kuil dicht bij de composthoop en stak de vogel onder de grond. De volgende dag lag er weer een lijk in de tuinkamer, net achter de rietkraag. Nog een begrafenis. En het getwiet verstomde.
We zijn gestopt met ze namen te geven. Het is zo droevig telkens afscheid nemen.

Dode merel in onze tuin (kl)

Maar nu zijn ze terug. En dat is fijn.
Van die smerige buxusrupsen daarentegen mag ik hopen dat ze NIET terug komen!

Mattie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s