Fermettekes met blaffeturen

Sinds gisteren bekend raakte dat de gemiddelde verkoopprijs van ‘fermettes’ in Vlaanderen aan het kelderen is wegens een drastisch verminderde vraag bij ‘de jeugd’ die ‘liever uitgaat dan het gras af te rijden in het weekeinde’, heeft de discussie over architectuur en ruimtelijke ordening in onze regio nooit geziene hoogten bereikt. En zoals altijd in zulke gevallen (ik bedoel: hoog oplaaiende maatschappelijke discussies) staan de zelfverklaarde specialisten aan de socialemediatoog te drummen om hun licht op het verschijnsel te laten schijnen en enkele welgemikte en onweerlegbare one-liners te poneren. Goed opgeleide cultuurminnende tweeverdieners kunnen in deze niet achterblijven en mengen zich in de virtuele discussie. De teneur is deze: “met geen stokken krijgen ze me in zo’n achterlijk ‘fermetteke met blaffeturen’ dat hooguit in Bokrijk kan getolereerd worden om de souvenirshop en het sanitair blok te herbergen”. Die nuancering, dus.

Arch. Huib Hoste
Woning door arch. Huib Hoste

Plots is heel weldenkend, hoogopgeleid, cultuurminnend, dubbel en dik verdienend Vlaanderen voorstander van minimalistische architectuur, wat mij voorheen niet opgevallen was. Ik woon dan ook in Brussel-stad. Daar zijn weinig fermettes. Op het Oud Pannenhuys na, maar dat is een restaurant en ligt in Laken/Laeken. Dan mag het.
Hoewel ik zelf geen liefhebber ben (geef mij maar een huis van Fernand Brunfaut of Huib Hoste!), heb ik het toch wat moeilijk met de toon die vaak in de discussie over ‘fermettes’ wordt aangeslagen. Ieder zijn meug tenslotte, en goede smaak van nu is misschien wel een verschrikking voor komende generaties. Tenslotte is de lichtjes anarchistische benadering van architectuur en stedenbouw in ons land toch een van de charmes ervan. Liever fermettekes met blaffeturen dan identieke doorzonwoningen ‘op zijn Hollands’…

Als er liefhebbers zijn voor het uit traditionele materialen opgetrokken landelijke woningtype op een zuidelijk georiënteerd perceel van 10 are en 6 centiare (contradictio in terminis: de Oriënt zijnde het Oosten, maar kom, wie ben ik om de verkoopspraatjes van de makelaar te verbeteren?) en als die liefhebbers bereid zijn daar de nodige spaarcenten voor op te hoesten?
Als mensen gelukkiger zijn in een netjes onderhouden verkavelingswijk, waarom zouden ze dan naar een drukke straat in de stad verhuizen, waar er altijd wel buren zijn die het niet zo nauw nemen met de ophaaluren en -dagen voor het huisvuil? Waar ook vreemden wonen die niet eens van hier zijn!
Ieder zijn meug en tenslotte kan je evengoed op de onvermijdelijke echtscheiding wachten tussen netjes gemaaid gras en mooi gesnoeide buxus. Waar betaal je die dure tuinman anders voor?

Yves

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s